burdan yak

bütün herşeyden sonra elimde kalan benden memnun değilim. bu olmamalıydım. kasada açık var. hesabı kitabı yapıp bakıyorum ki yine eksilmişim. şimdi de elimde kalan yarım yamalak kadınla yaşamaya çalışıyorum. beceremiyorum. saçmalayıp duruyorum. güçlü kadınmışım da kimseye ihtiyacım yokmuş vs. vs. yalan efendim. düpedüz ne bok yiyeceğimi bilememek benimkisi. kibirimden geçilmiyor. başıma gelen iyi olayların bile içine ediyorum bu yüzden. bu ayakları bırakıp standard bi kadın olmayı tekrar öğrenmem lazım. bunları geçen gün klozet kapağını değiştirmeye çalışırken düşündüm. bir erkeğe yaptırmaktan çok büyük zevk alacağım bir iş iken bu saçma "kendi kendine yetme" olayı yüzünden katlanmıştım. sonra karar verdim ben de perdelerini asmaya bile iki kişinin yardım ettiği kadın olacağım.