aklında kalsın bu an

erkeklerin ilk bakışta beğendiği bir kadın olup işlerini kolaylaştırmak istemiyorum. bana baktıklarında kendilerini kötü hissetsinler. vicdanlarıyla yüzleşsinler. bana diğer kadınlar gibi davranmadıklarında içlerinden bi ses ayıplasın. beni reddettiklerinde bunun hesabını vermek zorunda kalsınlar. uydurdukları bahaneler kendi midelerini bulandırsın. geceleri huzurları kaçsın ben akıllarına geldiğimde. kendilerinden başka kimselere itiraf edemesinler: "çok iyi bir kız ama çirkin olduğu için kötü davrandım". ben onlara aslında ne olduklarını -ne olamadıklarını- hatırlatan bir anı olayım. tek isteğim bu.

burdan yak

bütün herşeyden sonra elimde kalan benden memnun değilim. bu olmamalıydım. kasada açık var. hesabı kitabı yapıp bakıyorum ki yine eksilmişim. şimdi de elimde kalan yarım yamalak kadınla yaşamaya çalışıyorum. beceremiyorum. saçmalayıp duruyorum. güçlü kadınmışım da kimseye ihtiyacım yokmuş vs. vs. yalan efendim. düpedüz ne bok yiyeceğimi bilememek benimkisi. kibirimden geçilmiyor. başıma gelen iyi olayların bile içine ediyorum bu yüzden. bu ayakları bırakıp standard bi kadın olmayı tekrar öğrenmem lazım. bunları geçen gün klozet kapağını değiştirmeye çalışırken düşündüm. bir erkeğe yaptırmaktan çok büyük zevk alacağım bir iş iken bu saçma "kendi kendine yetme" olayı yüzünden katlanmıştım. sonra karar verdim ben de perdelerini asmaya bile iki kişinin yardım ettiği kadın olacağım.