rica ediyorum defol

mastürbasyon insanlarından nefret ediyorum. iddia ettiği şeyi mantıksız bulduğumda gözlerini deviren insan. "anlamaman çok normal" gibi. bu insan ego insanı değil, bu daha farklı bir şey. sana üstünlük taslamaya, kendini yüceltmeye çalışmıyor. ego pompası durumu yok. tartışmıyor, uzatmıyor, gözlerini devirip bırakıyor. ego insanları basittir. sen küçük o büyük olana kadar kafanı siker, boşalır rahatlar. mastürbasyon insanı her durumda kendi büyüklüğüne inanır aksi ima edildiğinde hiç muhattap olmaz, anlamayan diğerleridir, en yukarda tek başına olmanın verdiği tahrikle mastürbasyonunu yapar, boşalır rahatlar. sen onun pornosu olursun. gözlerini devirdiği an kafasını tutup duvara sokmak istiyorum. "boşver ya"

seni tanrı bile affetmeyecek

kızgın değilim ama onu asla affetmeyeceğim. hayatımdan o mutlu aile resmini çaldığı için. gelecekle ilgili iyi şeyler düşünebilme yeteneğimi öldürdüğü için. içimdeki mantıklı kadının içine ettiği için. sürekli "çok mutlu olacağız" derdik sanki yeterince söyleyince gerçek olacakmış gibi. aslında kendimizi ikna etmeye çalışıyorduk. hiç o taraflarda işim olmazken geldi binbir türlü "sonsuza kadar" laflarıyla doldurdu hayatımı. umut tacirliği. sonra hiç gibi gitti. bir saniye tereddüt etmeden. bazen düşünüyorum bi gün bi yerde görürsem naparım acaba diye. yanında karısı ve bebeğiyle mesela. benden çaldığı sahneyle. muhtemelen hiçbi şey yapmam. hiçbi şey. çünkü gece kafasını yastığa koyduğunda aklına gelmemiştir hiç, gelmeyecektir, başkasının hayatında sebep olduğu şeyler.
evet eskiden böyle değildim. domestik hayaller kuran bir kadındım. domestik bi kadın değilim, değildim. iyi ki bitmiş diyorum. olan biten herşey için iyi ki öyle olmuş diyorum. şimdi daha mutluyum. ama gel gör ki bazı şeyleri kaybedince geri gelmiyor. iyi ki yalan olup gitmiş büyük aşkımız eyvallah ama kimsenin içimdeki hayalleri de böyle yağmalamaya hakkı yoktu. affetmeyeceğim.